زيرا كسى كه نيروى عقلش در اثر مجاهدت و استقامت و پايدارى و خضوع در پيشگاه پروردگار متعال و به مقتضاى مقام بندگى ، حاكم و مسلط بر نفس أماره ( نفسى كه مىخواند انسان را به سوى خلاف و عصيان ) او شود ، البته رستگار خواهد بود . و بايد متوجه شد كه در ميان پروردگار متعال و بندگان او حجابى كه تيره تر و وحشتناكتر از نفس و هوى باشد ، نيست . و در مورد مبارزه و مقاتله با آنها سلاحى مؤثرتر و برنده تر از اظهار فقر و نياز و بندگى به پروردگار متعال و خضوع در مقابل عظمت و جلال او و روزه دارى در روزها و شب خيزى و بيدارى شب ، نيست . و هر گاه كسى در خلال اين مجاهدت و مبارزت كشته شد ، البته در زمرهء شهدا محشور خواهد گشت . و اگر زنده بود و در اين راه و اين برنامه استقامت ورزيد پايان جريان زندگى او به رضوان اكبر ( خوشنودى و رضايت كامل پروردگار متعال ) منتهى خواهد شد . خداوند متعال در سورهء عنكبوت 69 مىفرمايد : آنان كه در راه ما مجاهدت مىكنند البته آنان را به راههاى خود هدايت خواهيم كرد ، و خداوند متعال هميشه با نيكوكاران است . [ ( شرح ) ] كوشش كردن و جديت نمودن در انجام وظائف لازم و تمرين و واداشتن نفس به امور خير و گفتار و پندار نيكو ، از فرائض لازم و قدمهاى بايستنى بعد از شروع و تصميم به توبه است ، و روى اين جهت اين باب پس از باب توبه ذكر شده است . و در اين باب اشاره مىشود به آنكه براى شخص ثابت بزرگترين و وحشتناكترين مانع و خطر ، جلوه پيدا كردن و تظاهر و خود نمائى نفس و هوى نفسانى است ، و كسى كه قدم در راه توبه گذاشت در اولين مرحله مىبايد به هر قدرت و تدبيرى كه امكان دارد از تظاهر و تجلى اين دو دشمن نيرومند جلوگيرى كند . و بزرگترين وسيله براى از ميان بردن نفس ، حالت فقر و خضوع و بندگى در مقابل پروردگار متعال است كه در همه حال خود را مملوك و بندهء ضعيف و مسكين و مقهورى ديده ، و اطاعت مولاى خود را فرض و لازم بداند . چنان كه بهترين سلاح براى